Przeznaczeni.pl : Strefa Ludzi z Wartościami

Marta Ignaszak, O uczeniu się siebie nawzajem

Uczucia są wpisane tak w naturę kobiety jak i mężczyzny, pełnią one jednak zupełnie inną rolę w ich życiu. Ta odmienność jest przyczyną wielu różnych nieporozumień. Dlatego warto nauczyć się siebie nawzajem.

Trzeba być
trochę podobnym,
aby się zrozumieć,
i trochę różnić,
aby się kochać.

PAUL GERALD

Uczucia są wpisane tak w naturę kobiety jak i mężczyzny, pełnią one jednak zupełnie inną rolę w ich życiu. Ta odmienność jest przyczyną wielu różnych nieporozumień. Dlatego warto nauczyć się siebie nawzajem ;)

Przyjrzyjmy się najpierw kobietom: są bardziej emocjonalne /w sensie pozytywnym/, uczuciowe. Uczucia towarzyszą im niemal bez przerwy, dlatego też mają one wpływ na podejmowane przez panie decyzje. Ponieważ uczucia stanowią tak integralną część osobowości kobiety, panie pragną mówić o nich innym, a w szczególności swojemu ukochanemu mężczyźnie. Ogólnie rzecz biorąc kobieta żyje w świecie osób.

Mężczyźni zostali obdarzeni uczuciami nie mniej hojnie niż kobiety. Brak widocznych efektów tego obdarowania nie oznacza bynajmniej, że męskie uczucia są gorsze, czy płytsze, są one po prostu inne. U dojrzałego mężczyzny uczucia łączą się z poczuciem wielkiej odpowiedzialności za innych ludzi, zwłaszcza za dzieci. Mówiąc na marginesie, znaczący wpływ na to, że mężczyźni nie okazują uczuć ma nowoczesna kultura, która tłumi i niszczy męskie uczucia. Dzisiejsi chłopcy muszą być męscy co należy rozumieć jako: niewrażliwi, brutalni, bezwzględni. Określenia typu chłopaki nie płaczą są jak najbardziej chybione, jednak w ten sposób dość skutecznie zabija się naturalną męską wrażliwość. Ów destrukcyjny wpływ otoczenia sprawia, że męska uczuciowość nie rozwija się na miarę swoich możliwości, a dzisiejszy mężczyzna jest często okaleczony uczuciowo oraz zablokowany w potrzebie i umiejętności okazywania uczuć /1/.

Mężczyzna obraca się w świecie rzeczy. Ze swej natury jest bardziej logiczny i racjonalny, stworzony do precyzyjnego i systematycznego działania. Właściwością psychiki mężczyzny jest twórczość. Niektórzy w niej właśnie upatrują istotną cechę męskości. Mężczyzna chce zmieniać i przekształcać świat, wyżywa się na polu techniki, sztuki czy polityki. Walka, pokonywanie przeszkód oraz stawianie czoła przeciwnościom należą do natury mężczyzny, właśnie dzięki nim rozwija się /2/.

Kobieta żyje w świecie osób i relacji międzyosobowych, więcej widzi i czuje, intencjonalnie ogarnia wiele osób i niejako żyje ich życiem /np. matka żyje życiem każdego z członków swojej rodziny/.Właściwością psychiki kobiecej jest macierzyńskość rozumiana szeroko, jako troska o człowieka. Kobieta jest istotą tworzącą kulturę, ma zdolność czynienia świata bardziej pięknym i bardziej ludzkim. Kobiety są estetkami, dostrzegają drobiazgi, które łatwo umykają uwadze mężczyzn. Potrafią np. zorientować się, że dziecko miało trudny dzień w szkole po jego zachowaniu, wyrazie twarzy, mężczyzna potrzebowałby do tego rozmowy.

On bowiem żyje w świecie rzeczy . Jest racjonalny, logiczny, jego myślenie cechuje trzeźwa ocena sytuacji. Doskonale koncentruje się na konkretnych czynnościach. Jest stworzony do wielkich rzeczy , toteż często nie dostrzega drobiazgów, które są tak ważne dla kobiety /np. dużo łatwiej zauważyć mężczyźnie przekopany ogródek < to jest konkretna robota > niż starte kurze, czy nowe firanki w oknie). Nie chodzi bynajmniej o to, aby dowieść, który sposób myślenia jest lepszy, bo oba są dobre. Chodzi o to, aby uświadomić sobie, że są one różne i starać się nawzajem zrozumieć.

Fakt, że mężczyźni często nie doceniają prac domowych wynika po części z tego, że nie dostrzegają drobiazgów. Jest to cecha ich natury, a nie skutek złej woli. Inne rzeczy są ważne dla kobiety i dla mężczyzny. Na inne aspekty zwracają uwagę. Na przykład: mąż kupił samochód, wziął po uwagę markę, przebieg, rok produkcji itd., natomiast pierwsze co zobaczy żona to ładny /lub brzydki/ kolor.

Różnicę stanowi również dokonywanie wyborów. Mówi się często, że kobiety są takie niezdecydowane. Dzieje się tak dlatego, że w gruncie rzeczy kobiecie jest dużo trudniej podjąć decyzję, dlatego że dużo więcej widzi i czuje, ma większą od mężczyzn umiejętność wczuwania się w sprawy innych, czyli zdolność empatii. W podejmowaniu decyzji musi więc wziąć pod uwagę wiele czynników, bardziej się waha.

Mężczyzna również przeżywa rozterki w podejmowaniu trudnych decyzji, jednak dużo łatwiej jest się mu uwolnić od wpływu uczuć i emocji. Mężczyzna stara się myśleć racjonalnie, dokonując analizy rozważa za i przeciw . Mniej widzi więc musi wziąć pod uwagę mniej aspektów, to ułatwia wybór.

To, że jesteśmy inni jest wielką wartością, ponieważ dzięki temu możemy się nawzajem ubogacać, np.: kobieta jako estetka potrafi pięknie urządzić dom, mężczyzna dzięki większym predyspozycjom do precyzji może ten dom solidnie zbudować. Dzięki ich wzajemnemu ubogaceniu i ich różnym zdolnościom otrzymujemy pełny efekt końcowy /bo na cóż zdałby się solidny dom, źle umeblowany < lub bez mebli > zimny i chłodny, albo prześliczne dywany, firanki i inne cudeńka jeśli dom byłby chwiejnej i niestabilnej konstrukcji/.

Warto też zauważyć, że kobiety mają bardziej podzielną uwagę i większą zdolność do kojarzenia faktów. Kobiety potrafią wykonywać wiele czynności jednocześnie, ogarniają pamięcią i troską wiele spraw i żyją sprawami innych. Te umiejętności są im bardzo przydatne np. w prowadzeniu domu. Ot choćby zwykłe gotowanie obiadu. Kobieta sieka warzywa, w tym czasie już gotuje się woda na zupę, wcześniej wstawiła do piekarnika mięso /bo ono przecież długo się piecze/, w międzyczasie jak zupa będzie się gotować skoczy po dzieciaki do szkoły, ale jeszcze zanim wyjdzie wstawi pranie, żeby mieć wolny czas po obiedzie, trzeba przecież odwiedzić babcię, mieszka sama i zawsze tak tęskni za wnuczkami. Kobieta pamięta o tym wszystkim, a który mężczyzna by to spamiętał i tak harmonijnie splótł?

Mężczyźni z kolei charakteryzują się większą precyzją i systematycznością. Lepiej wychodzi im koncentrowanie się na jednej konkretnej czynności. Potrafią być bardzo cierpliwi, poświecić wiele czasu i żmudnej pracy, aby osiągnąć zamierzony efekt. Potrzebują wtedy spokoju i denerwują się kiedy im się przeszkadza. Weźmy najprostszą czynność: zmywanie naczyń. Domaganie się, by natychmiast po wypiciu herbaty mąż umył po sobie szklankę jest trudne do spełnienia /akurat odpoczywa/, mało satysfakcjonujące czasem wręcz irytujące, rozdrażniające /w wielu domach bywają o takie sprawy karczemne awantury: ty nawet szklanki po sobie nie potrafisz umyć/. Znacznie łatwiej mężczyźnie jest zmyć stos naczyń po dużym rodzinnym przyjęciu. To jest dla niego konkretna robota: będzie działał planowo posegreguje, porozkłada na stosiki; będzie pracował wytrwale, systematycznie, do końca. /3/

Mężczyzna i kobieta inaczej odczuwają, inaczej postrzegają świat. Dzięki różnicom ich łączącym mogą się wspaniale uzupełniać. Ta różnorodność wynika po części z uwarunkowań biologicznych. Uważa się bowiem, że kobieta wyspecjalizowała prawą półkulę mózgu /odpowiadającą za stronę uczuciową/, mężczyzna zaś półkulę lewą /odpowiadającą za stronę logiczno racjonalną/; w małżeństwie zatem funkcjonuję obie półkule! /4/

Marta Ignaszak

/1/ Por. Pulikowski J., Ewa czuje inaczej, Poznań 2001, s. 17.
/2/ Por. Meissner K. OSB, Suszka B., Twoja Przyszłość, Poznań 1992, s. 68-70.
/3/ Pulikowski J., Krokodyl dla ukochanej, Poznań 2001, s. 33.
/4/ Bassi G., Zamburlin R., Komunikacja w małżeństwie, jak być razem, Kraków 2003, s. 40.

Dodaj do:

Komentarze dodaj komentarz